strona główna
kontakt
aktualności
horoskopy
częste pytania
 
prognozy
wydarzenia
ludzie i instytucje
teorie astro
grafiki
refleksje
zegar
 
lista artykułów
linki
księga gości

 

 



teorie astro

W dziale TEORIA znajdują się artykuły opisujące techniki i symbole astrologiczne

 

Aktualne motto: Nic nie jest pewne, ale trzeba zrobić wszystko, aby się upewnić.
 

2009-08-18 Mueller Reinhard, Kałuski Bogusław tłumaczenie
Astrologia, intuicja i świadomość.

[BK: Tekst R. Muellera jest napisany dość złożonym językiem, lecz dotyka wiele punktów ważnych dla praktykujących astrologów.]     

[…] W astrologicznym poradnictwie jest ten zamysł [sens], by poszukującym rady, tj. klientom, którzy odwiedzają praktykujących astrologów przede wszystkim w sytuacjach zmian, przełomów i kryzysów, dać impulsy do samorozpoznania własnej osobowości i aktualnie istotnych tematów życiowych. Impulsy te mają pobudzać do głębokiego wczucia się w siebie i samodzielnego wypracowania nowych dróg duchowego wzrostu oraz rozwoju osobowości i duchowości. Astrologia jest do tego środkiem, rodzajem lustra, w tym sensie, że jej symbolika odzwierciedla wewnętrzny kosmos właściciela horoskopu, łącznie z jego cyklicznymi fazami rozwoju. Odzwierciedlenie, nie podlegając wartościowaniu przez socjalne otoczenie (także astrologa, terapeutę) daje jasność i rozpoznanie siebie. Już sam tylko ten akt uruchamia głęboko sięgający, emocjonalny proces, a wewnętrzny ruch, jak wiadomo, wywołuje zmiany.

DORADZTWO JAKO LUSTRO

Traktujmy więc astrologiczne porady jako lustro, mające wprowadzić klienta w samodzielny kontakt z sobą samym i swymi uczuciami, aby, na podstawie własnych i suwerennie podjętych decyzji, mógł osobiście wzrastać i rozwijać się, w ramach własnego rytmu [i tempa – uwaga B.K.]. Takie podejście bliskie jest doradzaniu przez rozmowę, skoncentrowanemu na osobie.

Rogers wychodzi z założenia, że „ludzie, którym dana była możliwość bycia prawdziwie tym, czym w głębi są, a korzystali też z wolności rozwijania swej właściwej natury, zawsze przechodzili wyraźny rozwój jako całość oraz w aspekcie integracyjnym” [Carl Rogers, Therapeut und Klient – Grundlagen der Gespraechspsychotherapie, Frankfurt a. Main, 1990, s. 136] Tylko „wtedy, gdy indywiduum doświadcza w swoim otoczeniu rozumienia z wyczuciem, szczerych relacji oraz osobistego docenienia, może rozwijać się w kierunku socjalnej integracji oraz całościowo” [Klaus Sander, Personenzentrierte Baratung, Koelln, Weinheim, Basel, GwG-Verlag, Beltz 1999, s. 47] Przy tym istotnym jest organiczny wzrost w wewnętrznej wolności bez bezpośredniego wpływania innych.

W skoncentrowanej na osobie rozmowie terapeutycznej znaczenie ma słuchanie z wyczuciem. Ma się tu na myśli słuchanie aktywne, tj. wewnętrzne nadążanie za tym, co klient chce wyrazić swoimi słowami. Zadaniem terapeuty jest doprowadzenie uczuć klienta do tego punktu, w którym dają się odzwierciedlać. Nazywa się to werbalizacją emocjonalnej zawartości przeżyć. „Stan wczucia się polega na tym, żeby dokładnie dostrzec wewnętrzne ramy drugiej osoby, łącznie z przynależnymi komponentami uczuciowymi, jakby się było tym kimś, ale bez opuszczania tego >jak gdyby<”. [Carl Rogers, a theory of therapy, personality and interpersonal relationships as developed in client – centered framework, New York, 1959, s. 210 – 211 …]

ZMIENNE ROGERSA

Przede wszystkim ważna jest tu sprawa empatii. Wypowiedzi mają być rozumiane z wyczuciem, a także ma być rozumiany system wewnętrznych odniesień klienta. Terapeuta stawia się w sytuację uczuć klienta tak, jakby one były jego własnymi, a jednocześnie zachowuje wewnętrznie granicę między przeżyciami klienta i swoimi własnymi odczuciami. W tej sytuacji terapeuta musi być wolny od swoich własnych emocjonalnych wspomnień, otwarty na doświadczenia z zewnątrz i neutralny wobec klienta. Powinien skoncentrować się na tym, co w wypowiedziach klienta istotne; powinien przy tym „patrzeć oczyma klienta”.

Następujące dalsze podstawowe zachowania są ważne:

- Bezwarunkowa akceptacja i pozytywne ocenianie. Terapeuta wiążę swe nakierowanie na klienta nie na jakichś warunkach, lecz przyjmuje go z jego problemami bez zastrzeżeń i bez ograniczeń.

- Szczerość [prawdziwość] i kongruencja terapeuty [zgodność, odpowiedniość, przystawanie; relacja równoważności]. Terapeuta powinien być wobec klienta autentyczny, bez chowania się za maska czy fasadą. „Wnętrze terapeuty powinno być zgodne i pokrywać się z tym, co na zewnątrz mówi, czyni i wyrażą” [Klaus Sander, Personenzentrierte Baratung, Koelln, Weinheim, Basel, GwG-Verlag, Beltz 1999, s. 62.]

W astrologicznym doradztwie chodzi w pierwszym rzędzie o intuicje procesów samorozpoznania, które osobie naprzeciw odzwierciedlają jasny obraz siebie, zarówno co do wewnętrznych części osobowości, jak też co do wewnętrznych cykli życiowych, pobudzanych przez nie do rozwijania się [do dziania się tych cykli w rozwiniętej formie].

Wychodzi się tu z założenia, że horoskop urodzeniowy jedynie pokazuje energetyczną strukturę wewnętrznych skłonności, zdolności i potencjałów, jak też talentów i wewnętrznych konfliktów, które leżą u podstaw osobowości. To, w jaki sposób i na jakim poziomie będą rozwijane podstawowe struktury w rozwojowym kontinuum - od bieguna niekorzystnego, bez rozwiązania, do bieguna korzystnego, z rozwiązaniem, uwalniającego, zbawiennego [vom unerloesten  zum erloesten Pol ] – zależy od rozwoju osobowości w wewnętrznym poczuciu wolności, zwłaszcza gdy chodzi o [swobodne] reagowanie na emocjonalne konflikty lustra, zarówno w obszarze pozytywnym i harmonijnym, jak też w obszarze lustra ukrytym w cieniu.

To dotyczy także reakcji na cyklicznie ułożone zadania życiowe oraz na wyczuwanie wewnętrznych rozwojów i wewnętrznych reakcji, tak jak one są wskazywane przez tranzyty i progresje.

Jest wiele możliwości bronienia się przed konfliktami (np. przez znane mechanizmy obronne, takie jak projekcja [przeniesienie na kogoś czy coś innego], introjekcja [pasywna internalizacja], odrzucenie, izolacja, identyfikacja z agresorem) lub też przepracowania ich na różnych poziomach [w zależności o swego rozwoju] i w różnych kierunkach.

W miejsce jakiegoś względnie dojrzałego rozwiązaniamoże być stosowane utrzymywanie starych wzorców [zachowań] przez blokady [zatrzymywanie swej woli i zachowania], kompensacje [coś zamiast czegoś], materializowanie, somatyzację [przejawianie ciałem spraw psychicznych], fiksacje [usztywnienia].

Wobec wielorakich procesów regresji, rozwoju, wzrostu i przemiany otwiera si.e wielowątkowy obszar wiedzy z psychologii głębi, którą praktykujący astrolog powinien posiadać. Samo czucie nie wystarczy, astrolog potrzebuje solidnej wiedzy oraz samemu wypracowanej i sprawdzonej  mądrości życiowej, aby móc oszacować stan rozwoju swego klienta.

Z drugiej strony, racjonalna i analityczna nie wystarcza, aby klienta móc osobiście SPOTKAĆ i razem z nim czuć. Ważne są też własne emocjonalne doświadczenia, zarówno w odczuwaniu swojego cierpienia i bólu, jak też zebrane doświadczenia w procesach przemian dokonanych z ich powodu. Prawdziwe współczucie oraz emocjonalne rozumienie, połączone z intuicyjnym czuciem i porządkowaniem wynikającym z życiowej mądrości, razem pozwalają dostrzec całość człowieka znajdującego się naprzeciw nas i utworzyć terapeutyczną bliskość [łączność], dzięki czemu klient czuje się zrozumiany w swoich życiowych ruchach, emocjonalnych poruszeniach i rozwojowych procesach.

TO, CO NIEUŚWIADOMIONE

c.d.n.]
 

 

przetłumaczony fragment  pochodzi z:
Mueller Reinhard
Astrologie, Intuition und Bewustsein
Meridian 4 / 2009

na górę  

 

© Bogusław Kałuski   wykonanie: enedue.com